Bellen in de trein tijdens dodenherdenking

Dinsdag 4 mei vertrok ik tien voor acht uit Rotterdam Centraal om per trein richting Zwitserland te reizen. De conducteur kondigt vervolgens keurig aan dat we op Rotterdam Alexander zullen wachten tot twee over acht vanwege dodenherdenking. Toch mocht dit niet baten: één reiziger vond het nodig om gewoon te gaan bellen.

Bellen in de trein wordt door veel mensen sowieso al als hinderlijk ervaren. Ik heb daar normaal gesproken minder moeite mee. Je vangt soms de grappigste of meest gênante telefoongesprekken op. Maar tijdens dodenherdenking gaan bellen in de trein is echt respectloos.

Ik kan mij voorstellen dat je de tijd uit het oog verliest en zodoende per ongeluk de twee minuten stilte aan je voorbij kunnen gaan. Maar als een conducteur het tot twee keer toe via de omroep aankondigt, dan is het gewoonweg asociaal om tijdens dodenherdenking te gaan bellen. Want ieder gesprek kan wel twee minuten worden uitgesteld. Uitgezonderd uiteraard een alarmoproep naar 112.

Het was dat de bellende jongen aan de andere kant van de coupé zat, en niet met zekerheid wist om welke jongen het ging. Anders had ik de jongen na de twee minuten stilte gevraagd waarom hij de dodenherdenking boycotte.

Gelukkig was ik in elk geval niet de enige die mij aan dit incident had geërgerd. Ook een meisje naast mij sprak na de twee minuten stilte haar verontwaardiging uit over de bellende jongen. Dat is in elk geval nog een kleine opluchting: we gaan dit gedrag niet normaal vinden.