gevonden voorwerpen

Bijna de helft van de gevonden voorwerpen in trein of station komt uiteindelijk terug bij de eigenaar. Dat meldt NS, dat afgelopen jaar 65.000 gevonden voorwerpen heeft ontvangen, oftewel 180 per dag. NS heeft deze week uitgeroepen tot week van de gevonden knuffel. Afgelopen jaar werd er bijna elke dag een knuffel gevonden, meldt NS. "Eén op de vijf is weer veilig thuisgekomen, maar Schaap Sander, Peggy de Pinguïn, Emir Eenhoorn, Anthony Aap en Valerie Vos niet. NS wil samen met de reizigers ervoor zorgen dat deze knuffels weer bij hun eigenaar terechtkomen." Het spoorbedrijf maakte een speciale video over de knuffels. Van airfryers tot geleidestokken De knuffels zijn de meest aandoenlijke gevonden voorwerpen, maar het vaakst worden er rugtassen aangetroffen, gevolgd door mobiele telefoons en portemonnees. Meer exotische vondsten betreffen airfryers, (lege) Maxi-Cosi’s, muziekinstrumenten, helmen en geleidestokken. NS hoopt het percentage van 50 procent geretourneerde voorwerpen te verhogen. Alle voorwerpen die in de trein of op het station worden gevonden, zijn terug te vinden op internet op gevonden-voorwerpen.ns.nl. Een gevonden voorwerp komt doorgaans eerst bij de conducteur terecht die het naar een OV Service & Ticket-winkel op het station brengt. Daar kan het voorwerp de eerste dagen nog worden opgehaald. Daarna gaat het naar het Centraal Bureau Gevonden Voorwerpen. Wie zijn verloren voorwerp hier terugvindt, krijgt het tegen een vergoeding teruggestuurd per post. Gevonden identiteitsbewijzen en OV-chipkaarten mag NS niet bewaren, deze gaan terug naar de verantwoordelijke instanties. Na drie maanden naar goed doel Een gevonden voorwerp verlaat na drie maanden het depot van NS. Gevonden kleding gaat dan veelal naar het Leger des Heils. Knuffels, speelgoed en cadeaukaarten (volgens NS ter waarde van duizenden euro’s per jaar) gaan naar het Armoedefonds. Het kan de beste overkomen ... Ken je dat gevoel? Dat wat er altijd is, is er niet meer. Je tast in je zakken, graait door je tas. De adrenaline stijgt. Het zal toch niet? Terug naar vorige week. Ik was net bij het persgesprek van ProRail geweest in Haarlem toen ik in Heemskerk de trein uitstapte. De zon scheen, ik was keurig op tijd. In de trein had ik mijn aantekeningen doorgenomen, het verhaal zat in mijn hoofd. Ik stond inmiddels bij de fiets, de trein vertrok richting eindpunt en mijn telefoon ... Mijn telefoon? Rechter jaszak, linker jaszak, tas, achterzak broek links, achterzak rechts. Voor rechts, voor links. Neeeeeeeeeeee, mijn telefoon was ook vertrokken. Ik trok een sprintje naar huis om met een andere telefoon de NS klantenservice te bellen en gaf alle gegevens door. De klantenservicemedewerker zou de conducteur inlichten maar gaf al aan dat, ook al zou de conducteur mijn telefoon vinden, ik de telefoon die dag waarschijnlijk niet meer terug zou hebben. En dat was een probleem want op de telefoon stonden mijn Interrail-pas en NightJet-reservering voor de treinreis die vijf uur later zou beginnen. Om maar niet te spreken over mobiel bankieren en al die andere apps waar je eigenlijk op reis niet meer zonder kunt. In wanhoop sprong ik in de auto naar eindstation Hoorn. Ik geloofde er zelf eigenlijk niet in, maar wat moest ik dan? Hoe groot was de kans dat de conducteur mijn telefoon zou vinden, dat ik sowieso op tijd zou arriveren en daar de juiste conducteur zou traceren? Maar natuurlijk, wonderen bestaan soms wel. Ik arriveerde minuten later dan de trein bij station Hoorn en trof er bij de ingang net een groepje conducteurs. "Zat een van jullie misschien op de trein uit de richting Haarlem?" "Ja ik", zei er een. "Waarom?" "Nou mijn telefoon is er waarschijnlijk in blijven liggen", antwoordde ik. Waarop een andere conducteur zich in het gesprek mengde. "Was het deze?" En met mijn duimafdruk als bewijs, had ik mijn telefoon weer terug. Dat dure treinkaartje, het was de prijs nu meer dan waard. Achteraf kwam ik tot de conclusie dat ik de telefoon na de kaartcontrole in plaats van terug in mijn jas tussen mijn jaszak en tas moet hebben gestoken en zo hem zo geruisloos op de treinstoel heb laten vallen. (c) Treinreiziger.nl / Mark Koghee

gevonden voorwerpen

Helft gevonden voorwerpen bij NS komt terug bij eigenaar