fbpx
Foto: (c) J.J. Gouin / Shutterstock

Vliegtuigje na noodlanding geramd door trein (video)

10 jan 2022 10:22

Een trein heeft zondagmiddag (lokale tijd) een vliegtuigje geramd in de Amerikaanse staat Californië. Vlak voor de botsing sleurden politieagenten de piloot uit het toestel. De politie van de stad Los Angeles deelde beelden van het incident op sociale media.

Het kleine vliegtuig maakte vanwege technische problemen een noodlanding bij een spoorwegovergang in Los Angeles en kwam op het spoor terecht, meldt de politie. Op de beelden is te zien dat agenten de bebloede piloot uit de cockpit trekken. Enkele seconden later rijdt de trein het toestel aan.

De piloot ligt in het ziekenhuis. Zijn toestand is stabiel, schrijft de lokale krant LA Times. Niemand anders raakte gewond.

15 gedachten aan “Vliegtuigje na noodlanding geramd door trein (video)”

  1. Martinistadjer schreef:

    Echt Amerika weer. Dat vliegtuigje is toch al minuten geleden ‘geland’, de hulpverleningsdiensten zijn masaal aanwezig maar de machinist weet nog van niets…

    1. Otto schreef:

      De Amerikaanse spoorwegen staat sinds 1950 al stil, sindsdien is er nauwelijks nog iets veranderd aan die totaal verwaarloosde zooi.

      1. Annemiek schreef:

        Dat geldt toch ook voor een het grootste gedeelte van het West-Europese spoor? Dat hebben we grotendeels geërfd uit het eind van de negentiende en begin twintigste eeuw. Sindsdien zijn er meer lijnen geschrapt dan er zijn bijgebouwd. De boel is een beetje aangepast aan de huidige tijd, maar de lijnen volgen grofweg nog de oude tracés. We hebben een lappendeken van tientallen jaren oude beveiligingssystemen. In veel landen, zoals Duitsland en België, is pas kortgeleden begonnen met het bouwen van fatsoenlijke stations. Veel plaatsen kennen nog perrons die amper hoger zijn dan een stoeprand.

        Waar aan het begin van de twintigste eeuw bij ons de koopvaardij en de oorlogsindustrie belangrijk waren, ging dat in de VS heel anders. Daar werd geproduceerd naar de behoeften van de gewone man. Waar bij ons in de jaren 60 de auto pas echt in het straatbeeld verscheen (eerst de dokter, daarna de rest), produceerden GM en Ford al een halve eeuw aan de lopende band voor de gewone man. Die gewone man had dus helemaal geen trein nodig om te kunnen reizen. Het had dus helemaal geen zin om spoorverbindingen op te zetten. Dat is pas iets waar de laatste jaren vraag naar ontstaat. Met de problemen die ze daar ondervinden bij de aanleg van nieuw spoor, krijgen wij in Nederland ook te maken. Namelijk dat het ontzettend duur is en het daardoor onmogelijk is nieuw spoor aan te leggen in woonkernen. Als de Lelylijn wordt aangelegd, komen de stations op onaantrekkelijke plekken buiten bijvoorbeeld Emmeloord of Drachten te liggen, omdat het anders niet betaalbaar is. Dat geldt ook voor de Amerikaanse steden die veel uitgestrekter zijn. Daar leg je niet zomaar een spoorlijn doorheen.

        Een Europeaan die met het OV door de VS wil reizen, komt al snel tot de conclusie dat hij dan niet ver komt en dat de prijzen torenhoog zijn. Problemen die de Amerikaan zelf niet heeft, want die is niet van het OV afhankelijk.

    2. dries molenaar schreef:

      Daar gaat het allemaal te snel voor. Wie moet je bellen?

      Hier in NL zou je snel een sluiting tussen de spoorstaven moeten maken met een startkabel. Als het goed is raakt het blok bezet en gaat het sein op rood. Dat helpt alleen wanneer de trein nog niet in het blok is en de machinist het sein ziet. Hoewel hier ATB ook zou ingrijpen bij een stop-tonend sein.

  2. Frans Eekhout schreef:

    Laten we hopen dat het goed gaat met de piloot, beterschap ! De spoorwegen dienen vooral het vrachtverkeer en pas daarna voor passagiers en het is vooral de noord corridor met o.a. de Acela wat nog eens van belang is. De auto en luchtvaart lobby spinnen er garen bij in de mobiliteit.

    1. Rudy schreef:

      Het ontbreekt de USA aan een binnenlands netwerk van vaarwegen. Als gevolg hiervan loopt het bulk transport hoofdzakelijk via het spoor.

  3. Rudy schreef:

    De instructie op de overweg was toch duidelijk: “DO NOT STOP ON TRACKS”

    1. dries molenaar schreef:

      Het vliegtuigje lag maar net met de staart op de overweg. De piloot was al uit het vliegtuig en ze moesten de plaats ongeval een beetje vlot verlaten. Goed gewerkt. In de USA ben je al snel een held.

      Er is ook een recent filmpje van een dikke jongen met telefoon die een binnenbrandje ontdekt. Dan de deur open laat (die weer dicht had gemeoten), wegrent en zijn zussen zonder iets te zeggen laat zitten. De ouders moeten de dochters redden. Vervolgens wordt de jongen als held op de schouders gehesen. Het huis is uitgebrand. Leuk maar gezakt.

      1. Maurice schreef:

        Bedoelde je dit filmpje van die brand? https://www.youtube.com/watch?v=UYenSnAAmXc&ab_channel=InsideEdition
        Je kan van een 9-jarig kind toch niet verwachten dat hij snapt dat die deur (vanwege zuurstof tegenhouden) weer gesloten moest worden? En van een kind snap ik dat ie eerder naar zijn ouders toe rent dan zijn broertjes/zusjes (van vergelijkbare leeftijd) waarschuwt. Die kunnen zelf ook wegvluchten als ze vuur zien denk ik dan.
        Van volwassenen mag je uiteraard een iets andere reactie verwachten. Mams kwam ook niet direct toen haar kind om hulp riep.
        Beter investeer in rookmelders ipv binnenhuiscamera’s.
        En tenslotte het filmpje van de trein: https://www.youtube.com/watch?v=GeRmIutPoDE&ab_channel=TheSun
        Als volwassene had je kunnen bedenken dat het niet verstandig is om vóór dat vliegtuigwrak te gaan filmen maar in tegengestelde richting van de trein wegvluchten ivm rondvliegende brokstukken.

      2. Hildebrand (Treinreiziger.nl) schreef:

        Ze hebben niet allemaal zoveel levenservaring en kennis als jouw Dries. Kinderen zijn kinderen omdat ze nog vanalles moeten leren. En je leert niet op dag 1 op de kleuterschool: hoe om te gaan met brand? Bovendien kan je dan ook niet scherp nadenken.

        1. dries molenaar schreef:

          het gaat er om dat het joch op de schouders gaat terwijl er nauwelijks reden voor is. In de VS (en hier ook) ben je al een held wanneer je de krant in de mist of sneeuw toch bezorgt (op de fiets, hier). Terwijl de definitie voor held is, zonder eigen belang met groot gevaar voor eigen welzijn een zeer betekenisvolle daad doen. Zoals andermans kind dat niet kan zwemmen uit het water halen of een kameraad redden uit een levensbedreigende situatie met groot risico voor de reddert.

  4. ton jonker schreef:

    Hulde aan de hulpdiensten aldaar, toch maar mooi die man gered.

    1. dries molenaar schreef:

      het landen had de man zelf gedaan. het uit het wrak trekken is zo’n beetje de hoofdtaak van popo en brandweer.

  5. Frans Eekhout schreef:

    Probeer in de hecktiek van een ongeval maar eens snel de juiste beslissingen te nemen, dat gaat je niet makkelijk af en achteraf zeggen dat sommige dingen beter hadden gemoeten is andere koek. Ook de juiste prioriteiten nemen terwijl het bloed van je hoofd spuit en dan nog adequaat en kalm blijven en helder van geest proberen om anderen en je zelf te redden is beslist geen kattenpis, meestal realiseer je daarna wat had kunnen dan wel moeten gebeuren of welke mensen de beste hulp kunnen bieden is vooraf nooit te bepalen. Levens redden staat op nummer één en als deze piloot na herstel het nog goed kan navertellen, mag je van geluk spreken, maar dan begint de ellende pas met misschien nachtmerries, je anders gaan gedragen in het leven dan voordien.
    In militaire dienst leerde ik ZHKH oftewel Zelf Hulp Kameraden Hulp, m.a.w. eerst je zelf proberen in veiligheid te brengen alvorens een ander te helpen. Vaak heb je daar geen tijd voor om lang over na te denken als het om seconden gaat en je jezelf en anderen in veiligheid probeert te brengen. Waarom dit uitgebreide relaas, omdat ik die kennis van 1981 heb moeten toepassen tijdens een bloedige treinbotsing in 2006 in Maastricht en ik hevig bloedend aan mijn hoofd met diverse kwetsuren liggend op het perron het trein en ambulance personeel duidelijk te maken dat mijn vader en andere passagiers prioriteit behoeven die ook betrokken waren bij dit ongeval. Later na dit geëvalueerd te hebben besef je pas na een ambulance ritje dat het leven binnen een paar seconden een volkomen andere wending kan krijgen dan je vooraf die dag voorgesteld had en blij was op dat moment nog redelijk helder van geest de juiste beslissingen te hebben genomen en de pijnen kwamen achteraf een traumatische ervaring helaas rijker en ik dit niemand toewenst, maar de hulpverleners wel dankbaar ben voor hun ruimhartige inzet en hulp !!!
    Praten en beredeneren is één, maar doen is anders en is veilig op de plaats van bestemming met welk vervoermiddel dan ook ALTIJD het belangrijkste in dit kostbare leven en maakt het niet uit of je wel of geen piloot ben waar ook ter wereld ! ! !

    1. dries molenaar schreef:

      Bij de zhkh hoorde ook het ezelsbruggetje PAMAN ABS.

      Persoonlijk veiligheid
      Andermans veiligheid
      Markeren
      Attenderen
      Noodzakelijke hulp, zijnde:

      Ademhaling
      Bloedingen Botbreuken
      Shock bestrijden (fysisch, niet geestelijk)

      Als hospik kregen we dat nog wat extra ingehamerd.

      Je kan er op vertrouwen dat ambulance medewerkers zo’n schema ook hebben en dat ze dat waar nodig zonder aarzelen toepassenh.

Laat een antwoord achter aan Martinistadjer Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.