Vijf redenen om niet te staken en toch te winnen

Dit is een maandelijkse column van Karolien van Wijk, eerder schreef ze voor onder andere OV-Magazine.

Ik had het nog geprobeerd om iets gezelligs te tikken, over buurtbussen of aardige medereizigers, maar een column over ov moet nu over De Stakingen gaan. De Stakingen, waarmee NS-medewerkers momenteel reizigers hun trein uit bonjouren. Of je nou naar je werk moet, je zwaar zieke oma moet bezoeken of gewoon tentamen moet doen; je trein rijdt niet. Punt. 

Nou snap ik dat mensen af en toe hun schep geld bij hun salaris willen, maar dit is geen fijne actie voor iedereen die eigenlijk met de trein moet, of met de trein wil. Je klanten pesten is kannibaliseren op je eigen toko, dus daarom een paar reizigersvriendelijke ideeën om je punt te maken bij de directie.

1) Doe gewoon je werk, maar controleer geen kaartjes. Holadiejee, iedereen mag gratis mee, en bij de stations met poortjes zetten we gewoon laddertjes neer, of maken de deurtjes onklaar. De reizigers zullen met je weglopen en de directie voelt de hete adem van die lui van Financiën al in de nek. Ja, dit is al eens geprobeerd, maar door buschauffeurs, niet door jullie.

2) En als je dan toch geen kaartjes controleert deel dropjes uit. Loop gezellig een rondje door de trein en deel dropjes uit. Maak een praatje, aai een meereizend huisdier of vraag nu eindelijk het telefoonnummer van die leuke m/v die vier ochtenden per week de chipkaart glimlachend voor je neus houdt. Levert je niet per se meer salaris op, maar wel een hoop blije reizigers.

3) Laat alle reizigers kaartjes naar je baas sturen dat jij meer salaris moet. Nu je die reizigers toch in je zak hebt; deel kaartjes uit met het adres van je baas er op. “Ik, lievelingsreiziger van NS, vind dat conducteur … (naam) … een beter salaris moet krijgen.” Ondertekenen en opsturen. 

4) Haal Guus Meeuwis van stal. Geen idee of -ie nog met de trein reist, maar vraag Guus Meeuwis om z’n eerste hit nog eens op te nemen, met aangepaste tekst. Het refrein; Kedeng kedeng meer poooeeeen! Op de intercom en allemaal meezingen!

5) Zet peuters in. Elke jonge ouder weet wat ik bedoel. Dump een paar mild vermoeide peuters op het NS-hoofdkantoor, zet snoepjes binnen zicht, maar buiten bereik van de mollige plakhandjes en zeg dat je pas ingrijpt als er een nieuw salarisbod ligt. Wedden dat het lukt?

6) Unpopular opinion: accepteer dat het niet best gaat met het bedrijf en incasseer je verlies. Het is nou eenmaal zo en niet anders. De salarisverhoging van een paar jaar terug was prima en daar draaien we nog even op. Vraag iets leuks als doekje voor het bloeden. Misschien nog een keer die leuke blauw-geelgestreepte kerstsokken van een paar jaar terug?