Ontsporing Groningen mede veroorzaakt door overmatige slijtage

De ontsporing in Groningen op 27 juni is te wijten aan een te grote spoorbreedte en daarnaast speelt overmatige slijtage een rol. Dat heeft staatssecretaris Stientje van Veldhoven vrijdag gemeld in een brief aan de Tweede Kamer.

Bovenmatige slijtage

ProRail heeft op 5 juli jongstleden een feitenrapport afgerond over de ontsporing. De voorlopige conclusie van de spoorbeheerder is dat de directe oorzaak van de ontsporing een te grote spoorwijdte is, waardoor het spoorsysteem niet meer in staat was de trein te dragen en te geleiden. Daarnaast heeft ProRail slijtage aan het spoor geconstateerd.

Volgens de staatssecretaris gaat ProRail een vervolgonderzoek doen naar de achterliggende oorzaken van de grote spoorwijdte en de slijtage aan het spoor. “In het nader onderzoek betrekt ProRail ook de vraag waarom de tekortkomingen niet eerder ontdekt waren. Dit onderzoek neemt enkele maanden in beslag. De ILT monitort dit onderzoek en heeft daartoe een aantal verdiepingsvragen gesteld die ProRail al had opgenomen in de onderzoeksopzet.” Het betreffende stuk spoor zou in 2022 verdwijnen, als onderdeel van het project spoorzone Groningen.

Extra inspecties

ProRail zegt parallel aan het onderzoek extra inspecties uit te voeren om te bepalen of er ook elders sprake is van tekortkomingen. De eerste inspecties zijn inmiddels uitgevoerd, de staatssecretaris meldt niet welke tekortkomingen daar zijn geconstateerd. Wel schrijft Van Veldhoven dat er geen tekortkomingen zijn van dezelfde mate van ernst. “In het omliggende gebied dat door dezelfde onderhoudsaannemer wordt onderhouden (contractgebied Wadden) zijn 24 vergelijkbare spoortakken geselecteerd waar ProRail de komende periode specifieke inspecties gaat uitvoeren” schrijft Van Veldhoven.

In het verleden is het vaker gebeurd dat de staat van het spoor invloed had bij een ontsporing. Zo ontspoorde in 2014 een intercity in Hilversum bij een slecht onderhouden wissel. Vorig jaar was er ook een ontsporing in Den Haag. Daar bleek niet de infrastructuur de boosdoener, maar was er juist sprake van bovenmatige slijtage van de trein.