Italo richt zich na Duitsland op Nederland en België

Binnen Duitsland lijkt Ruhrgebied – München een belangrijke verbinding te gaan worden. Als je iets met Nederland wilt, dan lijkt het doortrekken van één of meerdere van die ritten het meest voor de hand te liggen. Dan zou het een kopie kunnen worden van de bestaande DB verbinding, maar op andere tijden. En dat lijkt bij de werkwijze van Italo te passen: een bestaande goedbezette verbinding van een nationaal spoorbedrijf als basis voor een eigen dienst. Ruhr – München en Hamburg – Berlijn – München, de routes in Duitsland waar Italo zich in eerste instantie op richt zijn ook gewoon goedlopende DB trajecten.

Natuurlijk zijn er varianten denkbaar. Nederland – München via Nürnberg i.p.v. Stuttgart, bijvoorbeeld. Maar ik zou geen hele avontuurlijke routes verwachten van dit bedrijf.

Een rit naar München maakt het mogelijk om met één treinstel in elke richting één rit per dag te maken, waarbij de bewuste trein ook vrijwel de gehele dag in gebruik is. Dat maakt het financieel-operationeel aantrekkelijk.

Daarnaast, de oprichting van een min of meer zelfstandige Duitse tak impliceert dat Italo de Duitse routes in principe gescheiden zien van de Italiaanse markt.

Als er plannen waren geweest voor directe verbindingen met Italië zou ik trouwens ook vermoeden dat Zwitserland of Oostenrijk ter sprake was gekomen.

Hoewel, geheel terzijde, de aanstaande voltooiing van de Brenner basis tunnel (binnen 6 – 10 jaar) op termijn zeker mogelijkheden. De bestaande route over de Brennerpas zorgt vrijwel zeker voor te lange reistijden om aantrekkelijk te zijn.

…Bella…
En nu nog goede catering met een Italiaanse tintje zoals pasta en spaghetti en je bent al halverwege Bella Italia.
Comfort opties
Als men dan toch een trein met enkele stops voor bemanningsverwisseling naar Italië wilt inzetten, mogen we hopen dat het zitcomfort daarop ook is aangepast met voldoende beenruimte in de 2e klas, een ruime business class afdeling en een eerste klas met ligstoelen die men wel eens in vliegtuigen aantreft en natuurlijk aantrekkelijk tarieven en makkelijk te boeken met bijbehorende gunstige randvoorwaarden.
Pas als aan al die voorwaarden wordt voldaan kan men wedijveren met het vliegtuig.
De reistijd zal mede afhangen of men met 300 plus kilometer per uur ook gebruik maak maakt van alle beschikbare HSL lijnen op de route naar Milaan of Rome en niet ook nog via allerlei “normale” niet HSL routes.

Bij toeval reed ik eens met een ICE 3 neo van Den Bosch naar Amsterdam Centraal en was best tevreden over het comfort van de tweede klas, dus een Italo ritje lijkt mij wel een leuke optie

In de zomermaanden gaan er inderdaad veel Duitsers naar Italië. ÖBB rijdt ook al treinen van München naar Italië. Echter geldt bijna overal in Europa dat de markt voor binnenlands verkeer groter is dan de markt voor grensoverschrijdende verbindingen. Bovendien fluctueren die verbindingen minder naargelang het seizoen en zijn de risico’s voor de uitvoering kleiner. Je wilt een trein ook in november kunnen vullen.
In het interview met de betreffende Italiaanse krant geeft de topman van Italo ook aan dat hij nog grote potentie ziet op binnenlandse Duitse verbindingen. Daar heeft hij denk ik gelijk in. Dus het lijkt me duidelijk dat het doel primair is om binnenlandse Duitse verbindingen aan te bieden. En als dat eenmaal loopt is er kans op een ritje in België of Nederland (al dan niet grensoverschrijdend). Ritten van Duitsland naar Italië zijn zo te lezen nog niet in beeld bij Italo.