Aantal grote storingen op spoor dit jaar weer te hoog – ook in 2027 te veel storingen verwacht
10 sep 2026 9:40
Het aantal grote treinstoringen zal dit jaar waarschijnlijk weer boven de norm uitkomen. Dit meldt spoorbeheerder ProRail donderdag. Ook in 2027 jaar worden er meer zogeheten ‘impactvolle storingen’ verwacht dan er mogen zijn.
ProRail heeft met het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat afgesproken dat er jaarlijks maximaal 520 impactvolle storingen mogen zijn op het spoor. Het gaat dan om storingen die lang duren en/of veel reizigers treffen. Vorig jaar werd die norm voor het eerst overschreden. Er waren in 2025 586 grote storingen op het spoor. ProRail kreeg voor die overschrijding een boete van 2,75 miljoen euro.
Nu al 391 grote storingen
Op 31 augustus stond de teller bij ProRail op 391 grote storingen en met het storingsgevoelige najaar voor de deur komt de norm snel in zicht. De spoorbeheerder verwacht voor dit jaar op 508 tot 573 impactvolle storingen uit te komen. Daarbij gaat ProRail er zelf van uit dat de norm van 520 zal worden overschreden.
Drukte vergroot impact storingen
Volgens ProRail wordt het steeds lastiger het aantal grote storingen te beperken. ’’Doordat we steeds meer treinen willen rijden, leveren storingen steeds meer hinder op’’, meldt de spoorbeheerder. Waarnemend algemeen directeur Mirjam van Velthuizen van ProRail voorspelt dat ook volgend jaar het aantal storingen te hoog ligt.
’’Dat komt omdat ons spoor steeds drukker bereden wordt: hierdoor is een storing sneller impactvol. Maar ook de veranderende weersomstandigheden en de manier waarop ons onderhoud is ingericht spelen een rol in het aantal verstoringen. We zien dat extreem weer een grote rol speelt’’, aldus Van Velthuizen.
Kabelbrand een van de grootste storingen
In januari ondervond het treinverkeer veel hinder van streng winterweer en in de zomer speelde hitte het spoor parten. Daarnaast veroorzaakten drie weekenden met hevig onweer in mei en juni zestien grote storingen. Veel storingen worden ook nog altijd veroorzaakt door spoorlopers, defecten en spoorverzakkingen en andere technische storingen. Een van de grootste storingen van het jaar tot nu toe was de brand in een kabelgoot in Rotterdam. Het treinverkeer ten zuiden van Rotterdam lag ruim een week stil.
Verbetering kost tijd en geld
Na het recordaantal storingen vorig jaar wilde ProRail het tij keren. ’’Maar veel van de maatregelen die we nemen, hebben tijd nodig voordat de effecten zichtbaar worden in onze resultaten.’’ ProRail verwacht daarom dat de effecten van het verbeterprogramma vanaf volgend jaar duidelijker zichtbaar worden. ProRail wil meer inzetten op preventief onderhoud. Van Velthuizen: ’’We moeten onze onderhoudsstrategie herzien en als infrabeheerder meer regie voeren op de uitvoering van het onderhoud. Het is noodzakelijk dat we genoeg blijven investeren om het spoor op niveau te houden.’’
(c) Treinreiziger.nl
Hetzelfde verhaal als bij de wegen. Achterstallig onderhoud, onvoldoende budget en te weinig personeel voor het vele werk wat er aan komt. En het geld wat er is wordt ook niet goed besteed, wordt vooral gebruikt om overal wissels weg te halen.
En komende februari wordt naast een terechte vervanging van een overweg te Wolfheze, meteen het passeerspoor (met wissels) gesloopt. Dus weer minder flexibiliteit bij storingen. Terwijl in 2020 juist in Driebergen-Zeist een passeerspoor (terecht) is bijgeplaatst.
Kun je een situatie noemen die in het dagelijks gebruik van dusdanig belang is dat dat passeerspoor behouden moet blijven?
Enkele maanden geleden nog. Storing tussen Arnhem en Ede. Hierbij werd het middenspoor met opstarten veelvuldig gebruikt.
Met deze schaarse budgetten is dat ook de juiste keuze. Passeren is daar niet nodig, Arnhem – Ede-Wageningen is maar een kort stuk waar sinds de Betuweroute ook geen goederentreinen meer rijden die je aan de kant moet kunnen zetten.
4 intercities per uur,2 stoptreinen per uur, een keer vertraging en de IC moet achter de stopper aan hobbelen. Weer meer vertraging.
Maar ja, Nederlandse zuinigheid….
De stopper vertrekt vanaf Ede-Wageningen. Als deze in het pad van de IC dreigt te komen, kunnen ze de stopper beter voor vertrek even ophouden. Dat gebeurt nu ook al als een Intercity vertraagd is. Als er onverhoopt toch een Intercity op dit deel van het traject achter een stoptrein terechtkomt, levert dit maximaal 4 minuten vertraging op. Als de intercity de stoptrein te Wolfheze moet passeren, levert dat 4 minuten vertraging voor de stoptrein op. De andere kant op is het ongeveer hetzelfde. Het vervangen van wissels en het instand houden van het passeerspoor kost miljoenen. In dit geval lijkt die uitgave me onvoldoende te verantwoorden. Er zijn veel dringender plekken waar het geld kan worden geïnvesteerd.
Meer zelfs! 6 intercities, 2 sprinters en een halve ICE per uur.
In een artikel van Op de Rails stond dit vorig jaar helder uitgelegd door Prorailers. Uiteindelijk wordt het spoor er op die locatie beter van. Het 3e spoor heb ik nog nooit in gebruik gezien. Anders is het spoor bij Heerhugowaard, waar de nieuwe onderdoorgang ertoe heeft geleid dat er nog maar 2 sporen overblijven. Als er een stremming is op het spoor richting Hoorn kan de trein niet vertrekken, waardoor de intercity uit Alkmaar richting Den Helder gehinderd wordt. Gelijk in het eerste weekend dat dit 3e spoor buiten dienst ging werd het 3e spoor toch gebruikt om tijdens zo’n situatie ruimte te geven en de IC niet te hinderen.
Over passeerspoor gesproken. Die bij Nunspeet is ook verwijderd en is nu doodlopend.
“ProRail verwacht daarom dat de effecten van het verbeterprogramma vanaf volgend jaar duidelijker zichtbaar worden.”
Die zin staat al tien jaar in ieder rapport van ProRail.
Ik heb het al vaker op dit forum gezegd: de diversiteit aan storingsoorzaken is zo groot dat zo’n grootschalig onderhoudsprogramma, met buitendienststellingen van vele dagen en soms weken, daar nauwelijks of geen invloed op heeft. Was dat wel zo, dan hadden we het al moeten merken. Bovendien laten de slechte prestaties van de HSL-Zuid zien, slechts vijftien jaar oud, dat het om heel veel meer dan achterstallig onderhoud gaat. Dat laatste kan daarom wel een tandje minder om meer nadruk te gaan leggen op snelle interventie. Die storingen blijven zich gewoon voordoen: zorg dan dat ze minder lang duren door meer storingsploegen op meer plaatsen in het land in te zetten. En ook: bij spoorproblemen treinen langzamer laten rijden I.p.v. heel traject stilleggen.
Ik denk eerder dat het 10 jaar gaat duren voordat verbeteringen zichtbaar worden.
Iedere onderhoudstechnicus weet dat de betrouwbaarheid van technische constructies afhankelijk is van onderhoud en dat het aantal storingen aan het einde van de levensduur sterk stijgt (de zogenaamde ‘badkuipkromme’). De situatie bij de bruggen is niet veel beter.
Gezien het feit dat er een tekort is aan geld, kennis en geschoold personeel kon dit wel eens het eind betekenen van de ‘Gateway to Europe’ die ons land zo graag wilde zijn.
Ja, en al 10 jaar liggen alle kabels van 4 sporen bij Barendrecht in 1 goot zonder snelwisselsysteem. Dat zijn 8 dagen storing die je ook 10 jaar geleden al kon inschatten met een kwetsbaarheidsanalyse.
Je kunt niet volstaan met kijken wat het vaakst mis gaat, want dan neem je de impact onvoldoende mee.
Het zal nooit anders worden vrees ik. Of de budgetten moeten zeer fors omhoog. Ambitie genoeg, maar ons Nederland is zuinig en dan wordt het dus een mager zesje waar je tevreden mee moet zijn. En het kost elk jaar alleen maar meer. Maak echter geen ronkende beloftes die je niet waar kan maken.
Vorige week weer een weekje in Zwitserland verbleven en dagelijks veel met de treinen gereisd. Niet zozeer op de berglijnen, maar gewoon veel tussen de grotere en wat kleinere steden in het laagland. Nergens last van gehad, ontspannen reizen, geen storing, niks, op één keer 4 min. vertraging na die verder geen gevolgen had. Ik weet het, het spoor is er anders georganiseerd en wordt anders gefinancierd. Hadden wij die organisatie en insteek maar. Je kan er alleen maar jaloers op zijn. Het kost wat, maar wat een pracht.
Ben weer ruim 1 week dagelijks op het Nederlandse spoor en ja ja, gelijk al weer enkele storingen, een defecte trein en in totaal 2x overstap gemist met als gevolg 2x 30 min vertraging. Bij dit alles even de stakingsdag even buiten beschouwing gelaten.